Dane techniczne:
Rozpiętość: 11,43 m
Długość: 17,07 m
Wysokość: 4,66 m
Powierzchnia nośna: 36,80 m2
Masa własna: 12 700 kg
Masa calkowita maksymalna: 25 400 kg
Prędkość maksymalna: 1915 km/h
Wznoszenie: 300 m/s
Pułap: 15 200 m
Zasięg: 1540 km
Zapas paliwa: 5300 l
Uzbrojenie: 1 działko M61A1 20mm, AIM-7 Sparrow, AIM-9L Sidewinder, AIM-120 AMRAAM, AGM-65 Maverick, AGM-84E SLAM, AGM-84 Harpoon, AGM-88 HARM lub 7031 kg uzbrojenia podwieszanego i bomb.

Pierwszy lot propotypu: 18 listopad 1978.

    Użytkownicy:
F/A-18A/B: Australia, Kanada, Hiszpania, US Navy, US Marine Corps.
F/A-18C/D: Kuwejt, Malezja, US Navy, US Marine Corps.
F/A-18E/F Super Hornet: US Navy.

    W styczniu 1976 r. firmy McDonnell Duglas i Northrop przystąpiły oficjalnie do prac nad samolotem F-18 "Hornet", mając już podpisany kontrakt z marynarką wojenną USA na 11 prototypów, w tym 2 dwumiejscowe. W tym samym czasie firma General Elektric uzyskała kontrakt na opracowanie silnika F404 o ciągu startowym 7100 daN. Pierwszy oblot samolotu odbył się 18 listopada 1978 r., a pierwsze próby na lotniskowcu przeprowadzono w listopadzie 1979 r. W ciągu kilku dni wykonano 32 starty samolotu i lądowania na pokładzie.

    Według kontraktu F-18 to jednomiejscowy pokładowy samolot myśliwski o prędkości nadzwiękowej, który zastąpił wysłużone F-4 "Phantom" i A-7 "Corsair" II. Na szczególną uwagę zasługuje zastosowanie w konstrukcji samolotu zanacznej ilości kompozytów węglowo-epoksydowych, z których zostały wykonane szczególnie ważne zespoły i podzespoły płatowcowe

    Uzbrojenie F-18 to 6-lufowe 20 mm działko "Vulcan" o szybkostrzelności 6000 strzałów/min. montowane na stałe w przedniej części kadłuba, oraz 2 pociski "Sparrow" klasy powietrze-powietrze, 2 pociski "Sidewinder", a także wiele zestawów uzbrojenia podwieszanego (czyli bomby i niekierowane pociski rakietowe).

   Na system sterowania uzbrojeniem składa się m.in stacja radiolokacyjna AN/APG-65 firmy Hughes, wykorzystywana w zakresach "powietrze-powietrze", o zasięgu do 50 km. Impulsowo-dopplerowska wielozakresowa stacja radiolokacyjna umożliwia śledzenie nisko lecących obiektów na tle ziemi, jak również obiektów poruszających się na ziemi w liczbie do 10 szt. Na wyposażeniu F-18 znajduje się również system nawigacji bezwładnościowej z przelicznikiem, system nawigacji średniego zasięgu "Tacan", wysokościomierz radiowy, dwie radiostacje ultrakrótkofalowe, pomocniczy odbiornik ultrakrótkofalowy, urządzenie do identyfikacji "swój-obcy", system uprzedzający o opromieniowaniu samolotu przez nieprzyjacielską stację radiolokacyjną, układ prezentacji danych na przedniej szybie kabiny. Rzecz jasna sama kabina jest klimatyzowana i ciśnieniowa. Wszyskie ważniejsze urządzenia i agregaty zostały zwielokrotnione w celu zwiększenia stopnia niezawodności samolotu. F-18 jest też wyposażony w automatyczny system lądowania na lotniskowcach w złożonych warunkach pogodowych.