2S9 Nona - podstawowy wóz
wsparcia w wojskach powietrzno-desantowych Rosji. Zastąpił on działa samobieżne
ASU-85 (85 mm) w jednostkach liniowych już w trakcie wojny w Afganistanie.
Opracowano je w oparciu o zmodernizowane - wydłużone podwozie wozu BMD,
wyposażając je w nowy silnik o mocy do 300 KM oraz w wieżę uzbrojoną w
ładowany odtylcowo moździeż kalibru 120 mm. Ładowanie jest półautomatyczne
- ładowniczy kładzie nabój na korytku, gdzie następnie nabój jest dosyłany
do komory nabojowej za pomocą urządzenia pneumatycznego.
Lufa moździeża jest lekka, niskociśnieniowa
o gładkim przewodzie. Umożliwia ona tylko wspieranie piechoty poprzez zwalczanie
celów powierzchniowych ze względu na małą celność moździeża, która uniemożliwia
skuteczne zwalczanie celów punktowych, takich jak umocnione punkty oporu
czy wozy bojowe.
Maksymalna donośność przy strzelaniu
ogniem pośrednim wynosi 8800 metrów. Szybkostrzelność wynosi 30 strz./min.
2S9 jest przystosowany do pływania.
Zaletą 2S9 jest jego bardzo mała jak
na działo samobieżne, masa bojowa wynosząca ok. 9 ton. Umożliwia to nie
tylko desantowanie 2S9 na spadochronach z samolotów transportowych, lecz
również transport śmigłowcami. Małą wagę osiągnięto przez zastosowanie
słabego pancerza, chroniącego wyłącznie przed odłamkami lekkich pocisków
artyleryjskich i ogniem broni strzeleckiej.
PODSTAWOWE DANE
TECHNICZNE: Liczebność załogi:
4
Wymiary: Długość: 6,02 m
Szerokość: 2,63
m
Wysokość do stropu
kadłuba: 2,3 m
Masa bojowa:
8000 kg
Silnik: wysokoprężny;
moc 300 KM (221 kW)
Uzbrojenie: haubicomoździeż
120 mm o długości lufy 15 kalibrów, o elewacji od -5 stopni do +80 stopni
i zakresie w azymucie 360 stopni.
Prędkość:
60 km/h (na szosie)
