"Piosenka żołnierza" to napewno jedna z niewielu pozycji książkowych dotyczących konfliktu falklandzkiego, a napisanych przez uczestnika tej wojny. Autor urodził się w 1959 roku w Wielkiej Brytanii i jest pół krwi Polakiem. W latach 1979-1984 był żołnierzem zawodowym w 2. batalionie doborowego pułku powietrzno-desantowego "Czerwonych Diabłów". Wiosną 1982 roku walczył na Wyspach Falklandzkich w swoim batalionie, który jako jedyna brytyjska formacja wziął udział w obydwu bitwach: o Goose Green i o Stanley.

  "Piosenka żołnierza" to żołnierski pamiętnik pisany na gorąco w trakcie wydarzeń na Falklandach. Książka dokumentuje zaistniałe zdarzenia bez zbędnych przejaskrawień, opisanych prostym, żołnierskim językiem, pełnego wulgaryzmów, humoru i smutku. Brutalność opisów i  relacje z codziennego życia pozwalają zrozumieć przeżycia autora, który choć nie odniósł ran to jednak ucierpiał psychicznie.
    Książka godna polecenia naszym trepom, którzy mogą zobaczyć, jak powinny prawidłowo  przebiegać relacje oficer - żołnierze.
    Książka nie zawiera zdjęć, ale autor działa na wyobraźnię czytelnika często przytaczając opisy zdjęć ze swojego archiwum. Zaznacza wyraźnie, że książka ma przemawiać słowem, nie obrazem. Książka posiada jedną mapkę Falklandów.
    Chwała tłumaczowi, Robertowi Sudołowi, za to, że nie wyręczył autora, jak to robią nie raz i nie dwa inni tłumacze (którzy usiłują pisać książki za autorów), i wiernie oddał pióro autora. Nie ma więc w książce wielokropków, a wulgaryzmy i opisy są wiernie przetłumaczone. Tłumacz zachował też specyficzny styl autora.
    "Piosenka żołnierza" Kena Łukowiaka to książka bardzo prawdziwa i bardzo gorzka, bogata w dramatyczne wydarzenia i wisielczy humor, taki jaki możemy znaleźć np. w "Paragrafie 22", "Czasie Straceńców" czy w "Powiedz, że się boisz".
    Napewno godna polecenia!