|
Lockheed Martin C - 130 Hercules |
||
|
W 1956 roku dostarczono pierwsze egzemplarze samolotu w wersji C - 130A. Wyprodukowano 219 maszyn tego modelu z silnikami Allison T56 - A - 11 lub T66 - A - 9. Były to uniwersalne samoloty transportowe wyposażane w zależności od potrzeb do misji: transportu towarów, desantu lotniczego lub medycznych. Dwa egzemplarze przerobiono na latające centra kontroli operacji samolotów bezzałogowych i oznaczono je jako DC - 130A, co później zmieniono na GC - 130A. W roku 1959 wprowadzono do służby pierwsze egzemplarze maszyny C - 130B Hercules z silnikami Allison T56 - A - 7. Samoloty te były dostarczane również do jednostek Lotniczej Gwardii Narodowej i Rezerwy Lotnictwa USA gdzie brały udział w misjach przeciwpożarowych. Sześć maszyn C - 130B przebudowano do wersji służacej do przechwytywania materiałów zrzucanych przez amerykańskie satelity szpiegowskie. Obecnie najstarsze egzemplarze wersji A, B i D są już wycofywane. W roku 1962 wprowadzono wersję C - 130E o zwiększonym, dzięki podskrzydłowym zbiornikom paliwa, zasięgu. W wersji tej zastosowano również SCNS (Self Contained Navigation System - Samodzielny System Nawigacyjny) który poprawił możliwości nawigowania samolotem, szczególnie na niskiej wysokości. Ponadto zainstalowano 50kHz VOR/ILS (VHF Omnirange/Instrument Landing Systemm - Wielozakresowe Urządzenie VHF do Lądowania na Instrumentach), urządzenie GPS, i najnowszy wówczas autopilot z systemem GCAS (Ground Collision Avoidance System - System Zapobiegania Zderzeniu z Ziemią).
Jak już wspomniano samoloty typu C - 130 powstały w bardzo wielu wersjach, zarówno uniwersalnych, jak i specjalizowanych. Poniżej tabela z amerykańskimi odmianami maszyn tego typu. Szczegółowe omówienie niektórych wersji specjalistycznych znajdzie się na odnośnikach od tej strony naszego serwisu. Charakterystyczne jest, że wszystkie odmiany przedstawione poniżej mogą, oprócz swoich specyficznych zadań, przewozić mniejsze lub większe ładunki. Jeżeli oznaczenia rozdziela slash to znaczy, że po lewej jest starsze, a po prawej nowsze tego samego samolotu. Powietrzny tankowiec: KC - 130B, KC - 130F, KC - 130H, HC - 130H(N), HC - 130N, HC - 130P/MC - 130P, KC - 130R, KC - 130T. Latające centrum dowodzenia i kontroli: EC - 130E, EC - 130G, EC - 130Q Patrolowiec morski: C - 130H, NP/PC - 130H Wersja dla operacji specjalnych: MC - 130E, MC - 130H Poszukiwawczo - ratunkowe: SC/HC - 130B, HC - 130E, HA - 130A, HC - 130H(N), HC - 130N, HC - 130P Transport wyższego personelu i VIPów: VC - 130B, VC - 130H Rozpoznawcza: RC - 130B Latający szpital: C - 130 AEH Odmiany do działania w warunkach polarnych: C - 130BL/LC - 130F, C - 130D, LC - 130H, LC - 130R Przenoszenie i kontrola samolotów bezzałogowych: DC/GC - 130A, DC - 130E, DC - 130H Walki elektronicznej: EC - 130E CL, EC - 130E RR, EC - 130H Operacji kosmicznych i rakietowych: JC - 130A, JC - 130B, NC - 130H Rozpoznania pogody: WC - 130B, WC - 130E, WC - 130H Wersja wsparcia ogniowego operacji specjalnych: AC - 130A, AC - 130E, AC - 130H, AC - 130U Podstawowa wersja C - 130 nosi jak wiadomo nazwę Hercules, ale wielu z wersji specjalizowanych nadano osobne nazwy (oprócz symboli zawsze zawierających cyfrę 130) i zostaną one podane przy opisach konkretnych odmian.
Specjalizowane wersje samolotu Lockheed Martin C - 130 Hercules
Samolot C - 130 jest zasadniczo maszyną o przeznaczeniu transportowym. Wymiary ładowni samolotu są podane na schemacie po prawej. Może ona służyć do przewożenia żołnierzy i pojazdów wojsk desantu powietrznego którzy wykonują skoki lub wyrzucają ładunek przez wrota w tyle samolotu. Spadochroniarze mogą opuszczać samolot również przez dwoje bocznych drzwi (widoczne na schemacie). Podobny zakres zastosowania odnosi się również do zaopatrywania odciętych wojsk, partyzantów lub oddziałów specjalnych na terytorium opanowanym przez wroga. Również dostawy pomocy żywnościowej lub medycznej dla mieszkańców zamieszkujących terytorium objęte klęską, a nie posiadające lotnisk, mogą odbywać się drogą zrzutów z małej lub dużej wysokości. Przewiduje się naturalnie również możliwość przewozu pojazdów i żołnierzy których nie desantuje się przy pomocy zrzutów spadochronowych, a bezpośrednio na lądowisko, po posadzeniu maszyny. Samolot C - 130 może zabrać 92 żołnierzy piechoty, lub 64 spadochroniarzy z pełnym ekwipunkiem. W misjach ewakuacji rannych maszyna może zabrać 74 pacjentów na noszach i dwie osoby personelu medycznego. Maksymalna masa ładunku może wynosić 20411,5 kg (45000 lb). Maszyny typu Hercules posiadają solidną, masywną konstrukcję i duże wymiary przestrzeni ładunkowej co umożliwia stosowanie ich przy bardzo ciężkich warunkach atmosferycznych, do wielu, bardzo zróżnicowanych rodzajów misji. Samoloty wersji transportowej używane są do przewozu ładunków (zaopatrzenie, materiały konstrukcyjne, skonteneryzowane stanowiska dowodzenia/kontroli), ludzi, pojazdów (pojazdy bojowe, lekkie ciężarówki, samochody terenowe). Podwozie C - 130 składa się z podwójnego kółka przedniego i czterech pojedynczych kół głównych umieszczonych w sponsonach z boków kadłuba. To bardzo mocne i zarazem niezbyt wysokie podwozie umożliwia lądowanie na prowizorycznych lotniskach i łatwy rozładunek przez rampę rufową.
Dane techniczne Długość: 29,3 m (97 ft
9") Maksymalna masa startowa: 69750 kg (155000 lb), natomiast w czasie wojny dopuszcza się masę 78750 kg (175000 lb). Maksymalny zapas paliwa: 27000 kg
(60000 lb)
Załoga: Cena nowego samolotu: 22,9 miliona $ (w dolarach z roku 1992 |
C - 130B należący do Lotnictwa Gwardii Narodowej USA
Schemat C -130
Samolot C - 130E w locie
Hercules przeprowadza desant wozu bojowego z małej wysokości
Desant ładunku z dużej wysokości
Schemat ładowni Herculesa z podstawowymi wymiarami
Żołnierze opuszczają Herculesa po wylądowaniu na atakowanym lotnisku
Dwa pojazdy HMMWV opuszczają ładownię C - 130
Rysunek przedstwawiający samolot C - 130 Hercules |
|
W
latach pięćdziesiątych w USA podjęto prace nad kilkoma
typami wojskowych i cywilnych samolotów transportowych, o możliwie
szerokich możliwościach użytkowych. Siły powietrzne USA
wybrały, między innymi, do realizacji projekt średniego
transportowca firmy Lockheed Aeronautical Systems Co. Jest to górnopłat z
pojedynczym usterzeniem pionowym, napędzany czterema silnikami turbośmigłowymi,
a każdy z nich posiada czterołopatowe śmigło o zmiennym
skoku. Maszyna ta powstała w dziesiątkach wersji o najrozmaitszym
przeznaczeniu i jest użytkowana w rozmaitych formacjach lotniczych ponad
60 krajów. W efekcie prac rozpoczętych w roku 1951 roku w firmie Lockheed
oblatano w 1954 roku pierwszy prototyp samolotu znanego obecnie jako C - 130
Hercules.
W roku 1974 rozpoczęto dostawy wersji C - 130H, zbliżonej do
poprzedniej odmiany E. Zmiany dotyczyły nowych silników Allison T56 - A -
T5, nieco zmienionych skrzydeł, unowocześnionej awioniki i kilku
mniejszych usprawnień. Ostatnią wersją wielozadaniowego
Herculesa jest C - 130 -30J Super Hercules w którym zastosowano silniki Allison AE 21 00D3 z
kompozytowymi śmigłami Dowty R391. Samolot ten posiada większą
prędkość maksymalną i przelotową, większy pułap,
większą prędkość wznoszenia oraz krótszy rozbieg i
dobieg. Zainstalowano całkowicie cyfrową awionikę i komputer
wspomagający wykonywanie misji.
