Wg WIKTORA SUWOROWA "SPECNAZ -historia
sowieckich służb specjalnych" Wydawnictwo Wolny
Wybór, Gdańsk 1991 Fragment
"(...) Żołnierz Specnazu ma tylko jednego wroga, który wzbudza w nim wielki
strach i poczucie zagrożenia -był nim i zawsze będzie PIES. Żaden przyrząd
elektroniczny czy siła ognia nie ma na morale żołnierza takiego wpływu
jak pojawienie się psa. Pies nieprzyjaciela pojawia się w najmniej oczekiwanym
momencie, wtedy gdy grupa jest wyczerpana długim marszem i brakiem snu,
gdy nogi odmawiają posłuszeństwa, a amunicja jest wyczerpana. Sondaże prowadzone
wśród żołnierzy, sierżantów i oficerów Specnazu dają ciągle tę samą odpowiedź:
ostatnią rzeczą, którą chcieliby spotkać na swojej drodze, są psy przeciwnika.
Szefowie Specnazu przeprowadzili kilka dalekosiężnych badań w tej sprawie
i doszli do wniosku, że najlepszym sposobem na psy wroga są własne psy.
Na południowo-wschodnim skraju Moskwy znajduje się Centralna Szkoła Czerwonej
Gwiazdy, prowadząca tresurę psów wojskowych. Centralna Szkoła szkoli i
wychowuje specjalistów oraz przygotowuje psy do wykonywania różnych zadań
w armii sowieckiej, w tym w Specnazie. (...)
Doświadczenia wojenne dokładnie przeanalizowano i wykorzystano. Pies, jako
wierny sługa człowieka w czasie wojny, również w warunkach pokoju może
pełnić ważne funkcje -w Specnazie doceniają to o wiele bardziej niż w innych
jednostkach armii sowieckiej. Psy wykonują we współczesnym Specnazie wiele
zadań. Są liczne dowody na to, że Specnaz posługiwał się nimi w Afganistanie
przy wykonywaniu tradycyjnych zadań: do ochrony wojska przed nagłym atakiem,
do tropienia przeciwnika, wykrywania min, do pomocy w przesłuchiwaniu schwytanych
bojowników afgańskich. Mogą się one przemieszczać w taki sam sposób jak
ludzie, od czasu gdy zrzuca się je na spadochronach w specjalnych miękkich
kontenerach.
W czasie prowadzenia wojny w Europie Specnaz użyje psów na wielką skalę
do pełnienia różnych funkcji oraz do jednego szczególnego zadania - do
niszczenia broni atomowej nieprzyjaciela. O wiele łatwiej jest nauczyć
psa, by niepostrzeżenie podchodził do rakiety lub do samolotu, niż
zmusić go do wejścia po ryczący i grzmiący czołg. Tak jak kiedyś pies poniesie
ładunek o wadze około 4 kilogramów, ale ładunek ten będzie o wiele
silniejszy niż ten używany podczas ostatniej wojny, a jego detonator nieporównanie
bardziej skomplikowany, ale za to pewniejszy niż wówczas. Został tak przygotowany,
że detonuje tylko w kontakcie z metalem, nie reaguje więc na przypadkowe
uderzenia wysokiej trawy, gałęzi lub innych przedmiotów. Pies jest wyjątkowo
inteligentnym zwierzęciem, które po odpowiedniej tresurze szybko uczy się
prawidłowo rozpoznawać oraz atakować ważne obiekty. Te obiekty to skomplikowany
sprzęt elektroniczny, radary, rakiety, samoloty, samochody osobowe, samochody
dla VIP-ów i określeni ludzie. Wszystko to czyni z psa Specnazu wzbudzającego
strach i niebezpiecznego przeciwnika. Poza tym obecność psa w grupie Specnazu
podnosi wyraźnie morale oficerów i żołnierzy. Niektóre szczególnie silne
i dzielne psy tresuje się tylko dla jednego celu -do strzeżenia grupy i
zwalczania psów wroga, jeśli się pojawią."