Szkolenie w Legii jest bardzo wszechstronne i nie ogranicza się jedynie do wąskiej specjalności. Przykładem niech będzie, iż kursy narciarskie, wspinaczki, zajęcia w ośrodkach commando, a nawet płetwonurkowanie, nie są zarezerwowane jak w innych armiach tylko dla np. wojsk specjalnych lecz biorą w nich udział oprócz spadochroniarzy i piechoty Legii także saperzy 6.REG, jak i załogi wozów bojowych 1.REC. Po dwóch latach służby można zostać wytypowanym na kurs podoficerski, a po jego pozytywnym ukończeniu otrzymać stopień kaprala. W czwartym roku służby możliwe jest zdobycie w podobny sposób stopnia sierżanta. Szkolenie podoficerskie odbywa się w 4 pułku cudzoziemskim. Legia posiada również własny ośrodek szkolenia commando i działania w terenie pustynnym w Dżibutti, ośrodek  commando przygotowujący również pod kątem walki w terenie dżunglowym - jeden z najlepszych na świecie - w Gujanie Francuskiej i ośrodki szkolenia płetwonurków bojowych. Prowadzi także we własnym zakresie szkolenie snajperów, operatorów przeciwpancernych pocisków kierowanych, załóg wozów bojowych, itp. Legioniści korzystają również z ośrodków armii francuskiej i wspólnych terenów poligonowych. Wspólnie z żołnierzami z jednostek francuskich uczestniczą regularnie w manewrach z udziałem wojsk państw NATO i niektórych państw afrykańskich. Spadochroniarze 2.REP, 2 pułk cudzoziemskiej piechoty oraz pancerny 1.REC wchodzą w skład sił szybkiego reagowania Francji FAR. Pierwszoliniowy charakter Legii powoduje, iż właśnie do jej pododdziałów, jako pierwszych, trafia obecnie najnowocześniejszy sprzęt i uzbrojenie.
    Legia to jednak nie tylko komandosi i żołnierze jednostek uderzeniowych. W jej rozbudowanej strukturze służą także cudzoziemcy ochotnicy, którzy po jakimś okresie na bardziej bojowych stanowiskach, zdobywają uprawnienia z zakresu administracji - np. księgowego, zawód drukarza, kreślarza lub fotografa w 1.RE, w 1.REC i niektórych pozostałych, wszelkie specjalności związane z mechaniką samochodową. w 5.RE zawody budowlane, czy w końcu umiejętności kucharza, sanitariusza lub magazyniera... - jak w każdej armii.

    Wielu ochotników przyciąga do Legii Cudzoziemskiej mit o wysokich zarobkach, oferowanych za służbę pod francuskim sztandarem. Początkowo żołd szeregowego legionisty jest jednak bardzo niski. Rośnie wraz z wysługą lat, podwyższeniem stopnia i kwalifikacji. Do tego dochodzą tzw. dodatki outre mer za służbę w terytoriach zamorskich. Wysokość pensji jest różna także w zależności od jednostki, w której się służy. W Europie najlepiej opłacani są spadochroniarze 2.REP. Najniższe otrzymują żołnierze 2.REI - żołd legionisty służącego w 13.DBLE jest około dwa razy wyższy. Sierżant o pięcioletnim stażu, podczas służby w Dżibutti, może otrzymać nawet do ok. 20 000 franków miesięcznie, co jest poważną sumą nawet na warunki francuskie. Nie każdy jednak zostaje podoficerem i nie każdemu udaje się trafić do najlepiej płatnych, choć ciężkich jednostek. Przy braku szczęścia można pięcioletni kontrakt zakończyć z zerowym bilansem - pomijając trud i niebezpieczeństwa, których nie da się przeliczyć na pieniądze - niewielu naprawdę dorobiło się na francuskim żołdzie.
    Po odbyciu pięcioletniego kontraktu, z dobrą opinią można przedłużyć go o rok, dwa lub nawet o kolejne pięć lat. Zwalniający się do cywila mogą otrzymać prawo do stałego pobytu we Francji z możliwością legalnego podjęcia pracy na jej obszarze. Służba w Legii nie jest jednak równoznaczna z otrzymaniem obywatelstwa francuskiego - można się o nie starać po odbyciu służby, jako cywil, ewentualnie posiadając dużą wysługę lat w Legii. Piętnastoletnia służba w Legii Cudzoziemskiej uprawnia do otrzymania emerytury wojskowej, także poza granicami Francji. "Wieczni legioniści" - najstarsi i najbardziej zasłużeni, trafiają do ośrodka imienia kpt. Danjou, 12 km od Aixen-Provence pełniącego rolę czegoś w rodzaju domu starców Legii. Przed przyjęciem muszą jednak przejść badania lekarskie i złożyć przyrzeczenie, iż będą w ośrodku pracowali. Zajmują się m.in. introligatorstwem, wyrobem różnego rodzaju pamiątek, pracą w winnicy i produkcją wina Cote de Provence.