Nurkowanie bez tajemnic

Combat Course - Nurkowanie

PODWODNI KOMANDOSI

Izraelscy płetwonurkowie bojowi. Reklama firmy I.M.I.

Każda szanująca się armia świata posiada siły specjalne. Do tego rodzaju wojsk można zaliczyć z pewnością oddziały płetwonurków bojowych. Są to formacje szczególnego rodzaju, o charakterze elitarnym i posiadające niewielkie stany osobowe. Fakt przynależności do takiej jednostki jest szczególnym powodem do dumy.

Wyszkolenie sprawnego komandosa-płetwonurka jest niezwykle kosztownym i długim procesem. Dlatego też do tego celu nadają się najbardziej żołnierze mający kontakt z tym sportem już przed przystąpieniem do wojska. Do rzadkości należą przypadki wyszkolenia dobrego płetwonurka wbrew jego woli. Nurkujący musi być przekonany do tego co robi. Nauczanie "na siłę" jest pozbawione jakiegokolwiek sensu.

Tak na marginesie, przypomina mi się sytuacja, gdy mój dobry kolega, świetnie wyszkolony nurek, jeden z najlepszych dżudoków w kraju, wylądował w wojskach łączności! Panów z komisji poborowej nie interesował patent uprawniający do nurkowania na całym świecie. Wymagany był kurs płetwonurkowania ukończony w... LOK. Jakość wyszkolenia płetwonurków zrzeszonych w CMAS w stosunku do płetwonurków szkolonych na potrzeby wojska przez LOK, ma się tak jak "volkswagen" do "poloneza".

Kumpel udał "świra", natrzaskał po pysku dowódcę drużyny i tak skończyła się jego wojskowa kariera.

Ta historia obrazuje poziom płetwonurkowania w nasyzm wojsku. Poza nieliczną grupą, będących prawdziwymi pasjonatami żołnierzy zawodowych (Formoza) oraz rzadkimi przypadkami powołania do armii "nurów" z cywila, nie mamy, niestety, wysoko wykwalifikowanych "podwodnych komandosów".

Kiedyś podobno próbowano szkolić "na bojowo", lecz robiono to tak nieudolnie, że po większej liczbie wypadków zrezygnowano z tego. Sprzęt, którym dysponowali nasi żołnierze nie za bardzo nadawał się do tego celu. Na przykład taki skafander "Foka". Do robót podwodnych na dnie to on się nadaje, ale do pływania w toni wodnej nie bardzo. Znam to z autopsji, w "Foce" wykonałem niejedną robotę podwodną.

Oczywiście, dobry pilot to i na drzwiach od stodoły poleci... Czy potraficie wyobrazić sobie pododdział płetwonurków, w skafandrach, aparatach powietrznych wiszących co do jednego na drzewach podczas ważnych manewrów? Wiszących, oczywiście, na zaplątanych w korony drzew spadochronach? Opowiadał mi to zdarzenie jego naoczny świadek! No cóż...

Wzorców nie trzeba szukać daleko. Tuż za naszą zachodnią granicą jest armia posiadająca takie oddziały "nurków bojowych", że szkoda mówić (Kampfschimmerkompanie). Podczas egzaminu wstępnego, decydującego o przyjęciu do takiej jednostki, trzeba wykazać się m.in. co najmniej 2-minutowym zanurzeniem pod wodę bez aparatu oddechowego. Po wielu miesiącach szkolenia głównym zaliczeniem jest maraton z jednej z wysp Morza Północnego do stałego lądu. Okręt podwodny wysadza przez luk torpedowy naszego delikwenta i zaczyna on płynąć wg wskazań podręcznej busoli. To nic, że płynie on po szlaku żeglugowym i w każdej chwili może zostać rozjechany przez jakąś krypę.

Niska temperatura też nie ma żadnego znaczenia. Dopłynięcie do celu jest jego obowiązkiem. Żeby było fajnie, egzaminowany ciągnie za sobą hermetyczny zasobnik z bronią, radiostacją, jedzeniem i namiotem! Komandos ma 24 godziny na zrealizowanie zadania, trasa wynosi około 20 kilometrów w linii prostej. Tak naprawdę trzeba przepłynąć około 30 kilometrów.

Obowiązkowy jest też nocleg z biwakiem na jednej z wysp!

Ciekawy jest również trening załóg okrętów podwodnych prowadzony przez US Navy. Ma on na celu przygotowanie marynarzy do opuszczenia zatopionego okrętu. Odbywa się to w ten sposób, że delikwenta umieszcza się w luku torpedowym. Następnie zalewa się luk wodą i dopiero otwiera zewnętrzną klapę torpedową. Siłą rzeczy ten proces zajmuje trochę czasu i jest potwornie stresujący.

Marynarz po wypłynięciu za zewnątrz okrętu płynie na powierzchnię. Jest to bardzo niebezpieczne, gdyż w płucach wypływającego znajduje się powietrze pod ciśnieniem - takie, jakie było w luku torpedowym. W miarę wynurzania ciśnienie zewnętrzne maleje i powietrze w płucach rozpręża się zwiększając swoją objętość. Jeżeli wypływający nie będzie dokonywał stałego wydechu. dojdzie do poważnego urazu zwanego urazem ciśnieniowym lub też barotraumą płuc.

Polega to po prostu na rozerwaniu pęcherzyków płucnych. Wyobraźcie sobie, że wynurzacie się z mrocznej otchłani, brakuje wam powietrza, a wy musicie je jeszcze wydychać! Najlepsi "wychodzą" w ten sposób z głębokości 60 metrów!

Największe tradycje, jeśli chodzi o oddziały podwodnych komandosów, posiadają Niemcy (zobacz też: płetwonurkowie Bundeswehry), Wielka Brytania (SBS) i Włochy. Tradycje te sięgają II wojny światowej i nikogo nie trzeba tam przekonywać o celowości posiadania takich wojsk.

Krzysztof Benducki