Combat Course

część 1

---

---

    O płetwonurkowaniu istnieje wiele utartych, nieprawdziwych opinii. Mówi się często o tym, jak niebezpieczny jest ten sport i jaką kondycją musi się wykazać kandydat na płetwonurka. Szkolenie jakie trzeba przejść, to co najmniej kurs Małego Rambo. Wszystko to pic na wodę - fotomontaż. W USA, gdzie nawiasem mówiąc mieszka około 90 procent płetwonurków całego świata, nurkują dosłownie wszyscy. Dzieci od 10 roku życia, do 90-letnich staruszków.
    Nurkowanie opiera się przede wszystkim  na myśleniu i współdziałaniu. Nawet najlepiej "napakowany" fajter nie dostanie patentu, jeśli nie potrafi działać w zespole. Dostanie go krucha panienka, która ma wyobraźnię i swoim zachowaniem nie powoduje zagrożeń dla siebie i innych.

    W kolejnych odcinkach opowiem wam o tym wspaniałym sporcie. Da to wam wyobrażenie o tym, jak to jest naprawdę z płetwonurkowaniem.
    Bardzo przyjemną formą poznawania podwodnego świata jest nurkowanie z zatrzymanym oddechem. Wystarczy do tego celu tzw. sprzęt podstawowy, to znaczy maska, rurka oddechowa zwana "fajką" i płetwy. Niektórzy zaliczają do tej grupy sprzętu także nóż nurkowy. Moim zdaniem słusznie, bo bez noża do wody wchodzić nie wolno. Wielu z was nie wie zapewne, do czego może służyć każdy z wymienionych przeze mnie elementów sprzętu. Postaram się pokrótce wszystko wyjaśnić.
    Maska umożliwia poprawne widzenie pod wodą. Bez niej  obraz byłby, bez wnikania w przyczynę tego zjawiska, bardzo nieostry. Nawiasem mówiąc nawet po założeniu tego sprzętu, na niedoświadczonych płetwonurków czeka niespodzianka.
    Pod wodą wszystko widzimy o 30 procent większe. Szczupak przybiera  rozmiary barrakudy, a cherlawy  kolega wygląda jak Arnold Schwarzenegger. Kto nie wierzy, niech sprawdzi! Nawet w wannie.
    Maska powinna posiadać szybę ze szkła hartowanego. Tak będzie bezpieczniej. Zwykła szyba w przypadku zbicia może poranić twarz i oczy. Nie kupujcie też masek z szybą z plexi, bo będą  bardzo potnieć, utrudniając widzenie. Ważne jest to by maska posiadała małą objętość i wykonana była z miękkiej gumy lub silikonu, a także posiadała duży kąt widzenia. Kołnierz uszczelniający powinien miękko przylegać do twarzy i najlepiej byłoby, jeśli byłby podwójny.
    Duże znaczenie ma łatwy dostęp do nosa. Ma to zasadnicze znaczenie podczas zanurzania, gdy wzrasta ciśnienie zewnętrzne, prąc na błony bębenkowe uszu i wywołując ból. Zaciśnięcie nosa palcami i lekkie dmuchnięcie w niego spowoduje wyrównianie ciśnienia i zniknięcie bólu. Spotykane są maski z jedną dużą szybą lub dwoma mniejszymi. Te drugie umożliwiają łatwiejsze wstawienie szkieł korekcyjnych (ważne dla okularników).
    Rurka oddechowa umożliwia pływanie z zanurzoną twarzą i tym samym obserwację dna i toni wodnej. Powinna mieć odpowiednią średnicę. Zbyt wąska utrudniać będzie oddychanie - optymalną wartością jest około 20 mm. Ważna jest też jej długość. Jeśli będzie za długa, to po wynurzeniu na powierzchnię będziemy musieli wydmuchnąć z niej dużą ilość wody. Ponadto w długiej "fajce" zalega większa ilość wydychanego dwutlenku węgla, co także jest niekorzystne. Za krótka rurka da nam "popalić" podczas falowania wody. Będą ją zalewały fale i w konsekwencji można będzie opić się sporo wody. Preferuję taką długość, by "fajka" wystawała zaledwie kilka centymetrów ponad czubek głowy. Fajki dostępne są w trzech podstawowych typach. W kształcie litery J, L i tzw. anatomicznym.
    Najmniejsze opory oddechowe ma "fajka" anatomiczna tj. dopasowana do kształtu głowy, następnie rurka w kształcie litery L, a największe opory występują w rurce typu J. Ważne jest też to, żeby ustnik był miękki i nie ranił dziąseł. Dość często sotosowaną, nawet przez doświadczonych płetwonurków  praktyką jest mocowanie fajki do sznurka, który z kolei przywiązany jest do szyi.
    Jestem zdecydowanym przeciwnikiem tego "patentu", tym bardziej że zdarza się mocowanie sznurka do szyi za pomocą węzła - o zgrozo, zaciskowego! Fajeczkę wkładamy pod pasek maski lub mocujemy ją do paska za pomocą gumki. Będzie wtedy zawsze "pod ręką", a raczej koło ust.
    Następnym elementem wyposażenia są płetwy. Ich zadaniem jest zwiększenie prędkości pływania, mniejsze zużycie energii i poprawa zwrotności. Są ich dwa rodzaje: typ "kalosz" oraz z paskiem. Chodzi tu o metodę mocowania płetw do nogi. Płetwy typu "kalosz" obejmują całą stopę i nie posiadają możliwości regulacji. Dobrze chronią stopę przed skaleczeniem.
    Drugim rodzajem są płetwy mocowane do stopy za pomocą regulowanego paska. Nie chronią one stopy przed skaleczeniem i lepiej zakładać je na skarpetę neoprenową (od skafandra do nurkowania). Dużą zaletą jest możliwość regulacji i łatwość zakładania. Pamiętajmy też o tym, że  sztywne płetwy umożliwiają osiągnięcie większej prędkości pływania, ale też szybciej męczą. Wybierzcie więc płetwy średnio sztywne. Bardzo ważne jest dopasowanie płetw. Tak jak buty - nie mogą być za ciasne, ani za luźne.
    No i oczywiście nóż nurkowy. Który z was nie chciałby mieć takiej wspaniałej "kosy". Do czego służy? Wcale nie do obrony przed rekinami lub mutantami naszych rodzimych szczupaków (po awarii elektrowni czernobylskiej...). Spełnia on ważną rolę z punktu widzenia bezpieczeństwa nurkowego. Umożliwia np. wycięcie się z sieci. Takie rzeczy mogą się zdarzyć. Jeśli nie masz  noża, może być źle...
    Nożem można wykonywać także różnego rodzaju prace. Dlatego powinien posiadać on piłę, specjalne wycięcie do cięcia lin (niektórzy twierdzą, że te wycięcia służą raczej do otwierania butelek z piwem). Ostrza niektórych noży zakończone są śrubokrętem. Można wtedy korzystać z takiego przyrządu przy odkręcaniu śrub lub stosować go jak dłuto.
    Na pewno powinien on być masywny, duży i mieć wygodny uchwyt, z gardą chroniącą przed ześlizgnięciem się dłoni na ostrze. Bardzo ciekawym patentem jest wykonanie trzonka z metalu. Zakres zastosowania noża rozszerza się wtedy do użycia takiego "majchra" jako młotka.
    Nóż nurkowy nosimy w specjalnej pochwie z plastyku lub gumy.
    Ważne jest to, by był on zabezpieczony przed przypadkowym wypadnięciem, a jednocześnie by było można go wyjąć błyskawicznie z pochwy. Pochwę noża nosi się najczęściej przypiętą do łydki nogi za pomocą gumowych lub plastykowych pasków...
    Kiedy mamy już skompletowany sprzęt podstawowy (i mamy umiejętność pływania) można spróbować ponurkować. Na razie, oczywiście, na krytym basenie. Ale już niedługo... Jak to zrobić, jakie grożą wam niebezpieczeństwa i jak ich uniknąć - o tym w następnym odcinku.