W żadnym wypadku jeniec wojenny nie może być okaleczany fizycznie ani poddawany doświadczeniom lekarskim lub naukowym jakiegokolwiek rodzaju, które nie są uzasadnione leczeniem jeńca i nie leżą w jego interesie.

    Jeniec wojenny powinien być w szczególności stale chroniony przed każdym aktem gwałtu lub zastraszenia, przed zniewagami i ciekawością publiczną. Całkowicie zabronione jest stosowanie  jakichkolwiek środków odwetowych.

    Jeniec wojenny ma we wszelkich okolicznościach prawo do poszanowania swojej osoby i czci. Jeniec zachowuje też w pełni swoją zdolność cywilną, jaką posiadał w chwili wzięcia do niewoli.

    Każdy jeniec wojenny jest zobowiązany podać w trakcie przesłuchania tylko i wyłącznie swoje nazwisko, imiona, stopień wojskowy, datę urodzenia i numer książeczki wojskowej lub w przypadku braku tego inne równorzędne dane.

    W stosunku do jeńca wojennego nie wolno stosować żadnych tortur fizycznych lub moralnych ani wywierać żadnego przymusu w celu uzyskania od jeńca jakichkolwiek informacji.

    Jeńcowi wojennemu nie wolno grozić w przypadku, gdy ten odmówi odpowiedzi. Nie wolno go też w tym przypadku obrażać, ani narażać na nieprzyjemności lub jakiekolwiek szkody.

    Jeniec wojenny, który na wskutek swojego stanu fizycznego lub psychicznego jest niezdolny do stwierdzenia swej tożsamości, powinien zostać przekazany służbie zdrowia, a ich tożsamość powinna zostać ustalona wszelkimi możliwymi środkami..

    Każdy jeniec wojenny w ciągu tygodnia od wzięcia do niewoli lub ewentualnie w ciągu tygodnia od przybycia do obozu jenieckiego (nawet w przypadku jeśli jest to tylko obóz przejściowy) powinien mieć zapewnioną możliwość wysłania informacji bezpośrednio do swojej rodziny oraz do Centralnego Biura Informacji o jeńcach wojennych karty, która powinna być sporządzona wg określonego wzoru, zawiadamiającej o dostaniu się do niewoli, adresie i stanie zdrowia. Powyższe karty strona nieprzyjaciela powinna przesłać bezzwłocznie i w żadnym wypadku takie karty nie powinny być przetrzymywane.