Zapewne wielu z Was miało wątpliwą przyjemność zagłębienia się w lekturę "Dziennika Bałtyckiego" z 14-15 sierpnia 1999 roku, gdzie znalazł się paszkwil na temat naszej strony w Internecie.

    Śmiemy sprostować kilka kłamstw, które w swoich wypocinach zawarło trzech niezbyt rozgarniętych gryzipiórków (nazwiska i adresy dobrze nam znane), którzy jak dzieci starają się w swoich "artykułach"  interesująco zapełnić pierwszą stronę sobotniego, najsłabiej (tradycyjnie) sprzedającego się wydania szmatławego "DzieńBała".

    Kłamstwem jest, że skasowaliśmy część swoich materiałów w Internecie. Zniknął tylko jeden artykuł, część 1 z cyklu "Sabotaż" pt "Naprawa samochodu". W artykule tym zacytowaliśmy fragment z książki Fredericka Forsytha "Akta Odessy", gdzie ten, znakomity skądinąd autor, przedstawił sposób konstruowania i podkładania bomby pod samochód. Nasi Czytelnicy mieli więc okazję uzmysłowić sobie, jak niewiele potrzeba, aby taką "niespodziankę" skonstruować i zainstalować (udając, że naprawia się samochód - stąd tytuł). Jednocześnie Czytelnicy wiedzą już, gdzie m.in. trzeba spojrzeć kontrolując nasz pojazd, aby stwierdzić czy jest bezpieczny. Artykuł ten został zdjęty nie po tym, kiedy skontaktował się z nami "DzieńBał", a w momencie, kiedy to autor naszego cyklu zakomunikował nam, że wystąpią opóźnienia w przygotowaniu części drugiej, z którą możecie się już zapoznać poniżej. Aby uniknąć nieporozumień wynikających z umieszczenia tylko części pierwszej, artykuł został cofnięty, również po to, aby zwolnić miejsce w pojemności strony. Jak widzicie sami, strona www.greendevils.pl cały czas się powiększa. Artykuł został cofnięty 12 sierpnia, a nie jak napisał "DzieńBał" 13 sierpnia, kiedy to otrzymaliśmy od niego (Pinia) pierwszy e-mail.

    Część pierwsza "Naprawa samochodu" zawierała informację dla Czytelników, iż w następnej części poznają informacje jak ustrzec się przed podłożeniem bomby przez nieznanych sprawców pod własnym autem, jak zabezpieczyć się przed taką ewentualnością i jak stwierdzić, że nasze auto jest "czyste" (czytaj: bezpieczne). Były to niemal żywcem wyjęte z książki dwie strony tekstu - zamieniliśmy jedynie kolejności wyrazów, układ zdań, tak, aby Wielce Czcigodny Pan Forsyth nie nasłał na nas Psów Wojny za złamanie praw autorskich...

   Żądnych sensacji, krwi i trupów (jak zwykle) pseudodziennikarzy z "Dziennika Bałtyckiego" odsyłamy do bestsellera, jakim jest książka Lena Cacutta "Combat -metody działania elitarnych jednostek wybranych państw świata" wydanej przez Dom Wydawniczy "Bellona" w Warszawie w 1997 roku, gdzie na stronie 102 znajdują się sposoby chowania bomb w samochodzie np. w schowku na rękawiczki, miejsc instalowania np. pod pedałem przyśpieszenia (wybucha w momencie naciśniecia pedału gazu), w rurze wydechowej (ładunek detonuje w chwili osiągnięcia określonej temperatury), czy np. w siedzeniu. Autor przy tym wskazuje, że zapalnik korzystnie jest wykonać ze zwykłego spinacza do bielizny. Oczywiście są też i zdjęcia oraz dokładne opisy: np. zdjęcie nr.1 "Po lewej: wykonany domowym sposobem ładunek z detonatorem przechyłowym. Założenie ładunku zajmuje kilka sekund, a zawiera on wystarczająco dużo materiału wybuchowego PE4 do zabicia człowieka. Taką bombę umieszczamy zwykle głęboko pod samochodem" -koniec cytatu. Opis drugiego zdjęcia (bardzo szczegółowego): "Po prawej: kawałek metalowej rury z materiałem wybuchowym, prostym obwodem elektrycznym, baterią i spinaczem do bielizny. Ładunek jest detonowany po ruszeniu pojazdu" -koniec drugiego cytatu. Średnio uzdolniony technicznie nastolatek jest w stanie z powyższych cytatów i instrukcji z tej książki oraz zdjęć umieszczonych we wspomnianej książce, skonstruować bomby o znacznie większym stopniu skomplikowania, a co za tym idzie trudniejsze do wykrycia i zneutralizowania. Cytując teraz za Domem Wydawniczym "Bellona": "Książka ta, o charakterze poradnika, przeznaczona jest dla szerokiego kręgu odbiorców, zwłaszcza chłopców od lat siedmiu do stu". Może więc dziennikarze zajmą się wspomnianym wydawnictwem, które (idąc tokiem rozumowania dziennikarzy "DB", o ile można mówić o jakimkolwiek ich rozumowaniu...) uczy za pomocą poradnika siedmioletnie dzieci konstruowania i instalowania bomb. Jeśli tak, to podsuwamy im jeszcze kilka tematów z owej książki: "Jak dokonać ataku na linie kolejowe - niszczenie torów, napad na pociąg" (str. 169) lub "Taktyka działania strzelca wyborowego -strzelanie do człowieka w ruchu (str.49), wybór celów: zabijanie dowódców, radiooperatorów itp." (str. 42-43), celowanie w głowę człowieka (str. 47). Szanowni pismacy z "DzieńBała", jedna uwaga, karabin wyborowy, podobnie jak materiał wybuchowy nie jest dostępny w sklepach z artykułami metalowymi. W myśl głupot wypisywanych przez kretynów z "Dziennika Bandyckiego" możnaby np. oskarżyć Juliusza Machulskiego o to, że w filmie "Vabank" uczy sposobu napadu na bank...

    Odejdżmy jednak od głupot wypisywanych w gazetach o wątpliwej renomie, a zajmijmy się sposobami dokładnej kontroli naszego pojazdu oraz biernymi działaniami prewencyjnymi.

PS. Każdy, kto jest zainteresowany treścią pierwszej części naszego cyklu dotyczącej sposobu wykonania bomby oraz podłożenia jej pod samochód odsyłamy do książki "Akta Odessy" Forsytha - naprawdę niezła lektura na wieczór.

Autorzy Serwisu, Sierpień 1999

CZYSZCZENIE SAMOCHODU

    Opracowując poniższy materiał korzystaliśmy ze znakomitego dzieła, jakim jest 28 tomowa encyklopedia "Combat & Survival - What it takes to fight and win" wydawnictwa Aerospace Publishing wydanej w 1991 roku w Westport, Connecticut, USA, w szczególności z tomu 16, rozdział "Combat Skills", część "Internal Security Work" numer 4, 5 i 6, str. 905-921.

    Część uwag przedstawionych poniżej przekazał "Zielonym Diabłom" podczas szkolenia z zakresu zagrożenia bombowego pułkownik X, były szef biura Interpol w Polsce ds. terroryzmu bombowego, saper numer jeden, uczestnik i dowódca wielu misji pokojowych na świecie, obecnie komendant jednego z największych wojskowych ośrodków szkoleniowych w Europie.

   Jeden z najprostszych, a tym samym skutecznych sposobów przeprowadzenia kontroli własnego auta pod kątem wykrycia ładunku wybuchowego jest podzielenie kontroli na etapy.

• oględziny zewnętrzne naszego auta,
• sprawdzenie podwozia pojazdu,
• sprawdzenie wnętrza samochodu,
• skontrolowanie bagażnika,
• sprawdzenie komory silnika.

Ważne!    Istotne jest stosowanie zabezpieczeń, które mogą nas upewnić, że przy naszym pojeździe "nieznany sprawca" co umieścił lub szperał.

    Taki system "czujek" można stosować w różnych miejscach: w domu, w pracy, gdziekolwiek, gdzie jest ku temu sposobność i sens.

   W drzwiach pojazdu możemy umieścić między framugą drzwi, a karoserią nitkę (kolor odpowiedni do koloru nadwozia: jasny kolor - jasna nić, ciemny kolor -ciemna nić). Wystarczy, że wystawać będzie choćby na 5 mm. Nić powinna mieć minimum 5 centymetrów. Celowe może być użycie dwóch nitek, aby mieć 100% pewność. Pamiętajmy o tym że, samochody jednodrzwiowe są niewątpliwie rzadkością, mamy więc w swoim samochodzie co najmniej kilka drzwi, ale o nie powinniśmy zadbać już wcześniej i dyskretnie. I jeszcze jedno: przez szyberdach i tylne drzwi też można się dostać do wnętrza samochodu. Istotne jest, aby nić tą włożyć w taki sposób, aby nikt kto ewentualnie może nas obserwować, tego nie zauważył. Pamiętajmy, że potencjalny zamachowiec może znać (zakładajmy, że zna na pewno!) rozkład naszego dnia i dobrze wie, gdzie pracujemy, gdzie zostawiamy auto, gdzie robimy zakupy, gdzie mieszkamy i z kim śpimy. Nie może więc widzieć, że stosujemy bierne zabezpieczenia. Mógłby wtedy zmienić taktykę, która stałaby się trudno zauważalna i nie do przewidzenia. Kontynuując: brak nitki (może też być włos, ale musi być dostatecznie długi) umieszczonej we framudze drzwi samochodu (albo drzwi wejściowych do domu) wskazuje i ostrzega nas, że mieliśmy intruza w aucie (domu). Pamiętajmy, że sprawdzenie wszystkich drzwi (także tylnych i szyberdachu -jeśli posiadamy) należy do etapu pierwszego kontroli. W pzrypadku stwierdzenia naruszenia, powinniśmy działać ze szczególną ostrożnością! Musimy się upewnić, że intruzem nie był jakiś wyrostek, który próbował skraść nam naszą własność. Jeśli stan pojazdu wskazuje, że nie było próby kradzieży (stacyjka na miejscu, radioodtwarzacz też, nic nie skradziono - te czynności wykonujmy nie wchodząc do auta!) to odsuńmy się na kilka, kilkanaście metrów.

    Trzeba pamiętać, że nie ma 100% ochrony i 100% zabezpieczeń. Ładnych parę lat temu, pewien sędzia we Włoszech, który nie cieszył się zbytnią miłością ze strony mafii (prawdziwej, nie takiej od haraczy z budek warzywniczych na targu w Kostomłotach) miał rewelacyjną, potężną ochronę jakiej nie miał nawet prezydent USA, czy głowa Watykanu. Był więc, wydawałoby się, nie do "ruszenia". Ochrona myślami wybiegała potencjalnych zamachowców eliminując zagrożenia ataku na sędziego. Liczebność, taktyka i wyposażenie ochrony było na najwyższym poziomie. Co więc zrobili zamachowcy?
    Kiedy sędzia jechał autostradą opancerzoną limuzyną wraz z kompanią ochrony, mafijni zamachowcy wysadzili w powietrze kilkaset metrów autostrady wraz z sędzią, ochroniarzami i opancerzonymi limuzynami...

Ważne!    Jeśli się komuś wcześniej naraziliśmy*, zasadne byłoby powiadomienie Policji (tel. 997)o naszych podejrzeniach , która w przypadku takiego sygnału działa szybko i bardzo sprawnie.

* wbrew temu co napisaliśmy we "Wprowadzeniu do części II" wykluczmy działanie siedmioletniego syna naszego sąsiada, któremu spraliśmy tyłek za porysowanie lakieru naszego samochodu...

    Ale załóżmy, że ciekawość (nie ma nic gorszego i bardziej niebezpiecznego) wzięła górę i/lub nasze podejrzenia są niewystarczające.

    Zbliżmy się wobec tego do naszego pojazdu (jeśli ładunek wybuchowy jest sterowany drogą radiową, już i tak nic nam nie pomoże).

WAŻNE!     Przeprowadzanie kontroli naszego pojazdu w warunkach ograniczonej widoczności (np. o zmierzchu lub nocą, w ciemnym garażu) może się skończyć tragicznie! Niemal na pewno nie zauważymy naciągu zamocowanego do zapalnika tracąc, przy odrobinie szczęścia, dłoń, co samo w sobie nie jest dobre, gdyż witać się lewą ręką jest przecież niewygodnie. Na początku sierpnia 1999 roku pewien jegomość w Gdańsku-Oliwie był ciekaw co mu syczy w nadkolu, więc tam zajrzał. Stracił przy tym głowę. W nadkolu zamocowany był bowiem ładunek wybuchowy z odpalonym lontem...

    Kontrola naszego pojazdu powinna obejmować wszystkie elementy pojazdu, bez opuszczania jakiejkolwiek części auta. Zakres kontroli samochodu zależy od stopnia podejrzeń w stosunku do pojazdu i rodzaju technik wykorzystywanych przez terrorystów, stosowanych detonatorów i materiałów wybuchowych.

    Istnieje bardzo dużo skomplikowanych urządzeń, które mogą zastosować terroryści. Dlatego też musimy zwracać uwagę na trzysprawy:

    Koniecznie trzeba zwrócić uwagę na choćby najmniejsze drobiazgi np. czy chodniczki są ułożone prawidłowo, czy może zostały podniesione, a jeżeli tak to dlaczego? Fakt ten można stwierdzić nie otwierając auta. Celowe wydaje się położenie np. na siedzeniu lub na chodniczku jakiegoś drobiazgu np. zużytego biletu autobusowego. Pozostawiając go w charakterystyczny sposób na siedzeniu lub chodniczku np. kierując się deseniem obicia albo wzorem kratki na chodniczku, możemy później łatwo stwierdzić, czy został przesunięty, a tym samym czy ktoś manipulował we wnętrzu samochodu.

    Zapalnik bomby może być np. umieszczony w szczelinie pod przednim siedzeniem. Detonacja nastąpi w chwili podniesienia siedzenia. Innym sposobem zainstalowania bomby-pułapki jest umieszczenie jej w wahaczu. Sposób ten, cytując Fredericka Forsytha, zaprezentowaliśmy w części pierwszej pt: "Naprawa samochodu".

    Zapalnik termiczny może być przymocowany do rury wydechowej i niewykrycie takiej bomby może być fatalne w skutkach! Taki rodzaj bomby-pułapki można zamontować w naszym samochodzie w ciągu kilku sekund! A zginąć możemy już w kilka milisekund...

WAŻNE!     Przy naszych jakichkolwiek podejrzeniach, a szczególnie w sytuacji kiedy podczas kontroli naszego pojazdu znajdziemy bombę lub coś co może przypominać ładunek wybuchowy, należy zadbać o zabezpieczenie terenu wokół naszego pojazdu, a następnie należy bezwłocznie powiadomić Policję! Telefon: 997

MIEJSCA PODLEGAJĄCE KONTROLI W NASZYM AUCIE:

    Przede wszystkim należy przeszukać duże wolne przestrzenie między blachami karoserii samochodu, do których można coś (wiadomo co) schować/zainstalować.

WAŻNE!    Kontrolę pojazdu należy prowadzić bardzo ostrożnie. Nagłe, gwałtowne i nieprzemyślane ruchy lub użycie nadmiernej siły, jak np. mocne otwarcie drzwi lub zatrzaśnięcie klapy silnika mogą spowodować detonację ukrytego ładunku wybuchowego!

---

To są potencjalne (niektóre!) miejsca, gdzie można znaleźć ładunek wybuchowy:

Z ZEWNĄTRZ POJAZDU:

• przestrzeń nad kołem;
• piasta koła;
• przestrzeń za reflektorami;
• przestrzeń za przednim i tylnym zderzakiem;
• sprężyny zawieszenia;
• podwozie samochodu;
• przestrzeń pod wahaczami;
• rura wydechowa.

• tablica rozdzielcza;
• schowek przed pasażerem obok kierowcy;
• podpórki pod ramię na drzwiach bocznych;
• przestrzeń pod przednimi siedzeniami;
• siedzenie;
• przestrzeń za, przed i pod tylnymi siedzeniami;
• przestrzeń pod dywanikami;
• pedał przyspieszenia, hamulca, sprzęgła;
• zbiornik paliwa;
• komora silnika;
• przestrzeń za kratką wlotu powietrza;
• koło zapasowe;
• podłoga bagażnika, a szczególnie jego boki z tzw. skrytkami na np. trójkąt ostrzegawczy, czy podnośnik.

Ważne!     Uruchomienie takich elementów jak kierunkowskazy, ogrzewanie, wycieraczki; przekręcenie kluczyka w stacyjce, poruszenie kierownicą, cofnięcie siedzenia, otwarcie drzwi lub ich zamknięcie, może z dużym prawdopodobieństwem wywołać eksplozję! Nie ryzykuj!  Powiadom Policję!

Stosowanie powyższych zaleceń zawartych w tej części  może nas uchronić przed utratą życia lub kalectwem!

    W części trzeciej "Wypadek samochodowy" zapoznamy się z taktykami, które umożliwią nam wybrnięcie z zasadzki w chwili, kiedy poruszamy się samochodem. Taktyki te pozwolą nam uniknąć lub wybrnąć z sytuacji, kiedy to urządzono na nas zasadzkę celem odebrania nam auta, kosztowności lub życia!

    Taktyki te zostały opracowane w gorących miejscach naszego globu: w Bośni, na bezdrożach Afryki, drogach Północnej Irlandii.

Taktyka SAS
To wszystko w następnym odcinku!

---

www.greendevils.pl